رواية دمرتني ومازلت احبك الفصل الثالث عشر 13 والرابع عشر 14
بقلم مريم غريب
#الحلقه_التالته_عشر
ساره بدموع:ليه كده يايوسف ليه بتعمل كده انا عملتلك ايه؟؟
أغار عليك من الهواء المطلق
إذا لمس خديك ونام فوق الفم
أغار عليك من ثوبك الساحر
إذا نام بين حناياك واشتم عطرك
أغار عليك من البشر ...
ومن أهلك ومن الشمس والقمر
إذا لمحوك بلحظة متغيب بها عن بؤبؤ العين
أغار عليك من وسادة ترافق أحلام ليلك
بأن تنسيك نفسي
وتبعدك عني حتى صعود الفجر
أغار عليك من اسمك
فلو يناديك العالم باسمي فيا لسعادتي
أغار عليك من أقلامك , التي تخط حرفك من الدم
أغار عليك من اللحظات والساعات والقدر
من أن يبعدوني عنك بلا خبر
أغار عليك من نفسي وعمق حبي
وجنون عقلي ومن أحضان غيري
ونظرات غيري وهمسات غيري
أغار عليك من شفاه طفل قبلته
وارتمى في أحضانك من الفرح
أغار عليك من حرير أوراق الورد , أن تلامس حسك
ومن عطرها أن يتعمق بداخل أنفاسك
أغار عليك من الناس التي تراك
من دون أن تعرفك أو تحادثك
أغار عليك من جاراتك الحمقاوات
اللواتي تكحلن أعينهن يوماً بك
أغار عليك من نفسي ونفسك
و من كل شيء يجول حولي وحولك
فاتن حمود.
يوسف قومها من على الارض وهو ماسكها من شعرها..وهى بتصرخ جامد من الوجع.
يوسف بغضب:انا عايز اعرف وحالا ايه اللى بينك وبين محمد يسرى؟؟وكنتى فين معاه قولى عمل فيكى ايه الحيوان ده..انطقى.
ساره بببكاء:والله ما عملت حاجه صدقنى معملتش حاجه..انا بحبك انت يايوسف انت عارف صح مش انت عارف ان انا بحبك.
يوسف بصوت عالى:انتى فكرانى غبى ياساره لا انا فاهم وعارف كل حاجه وانا مش هاسيبك الا لما تنطقى وتقولى عملتى معاه ايه؟؟
ساره بتسمع منه الكلام ده وهى مش مصدقه انه قال كده عليها وبيتهمها وصلت للاتهام.
ساره:يوسف انا عارفه حدودى كويس وانت ازاى تقول عليا كده انا قبل ماخاف منك او اخاف على نفسى اخاف من ربنا وحاطه بابا وماما قدام عنيا ف مستحيل اعمل غلطه زى دى.
يوسف:ورحمة ابوكى وامك ما اتنى خارجه من عتبة الشقه دى الا ورجلى على رجلك.
ساره بتردد:انت مالكش انك تتحكم فيا بالشكل ده.
يوسف مردش عليها ولكن خلا ايده هى اللى ترد وضربها بالقلم..واتجه ناحية الباب وفتحه وقبل مايخرج قاله:ورينى بقى هتخرجى ازاى.
وخرج وقفل وراه بالمفتاح.
ساره فضلت قاعده على الارض بتعيط جامد وبتفتكر البهدله اللى بهدلهلها يوسف ولكن عشان بتعشقه اقنعت نفسها ان دى غيره وفى عز حزنها ابتسمت لما وصلت للسبب ده.
....................................................................................................................................................................................................
اما عن يوسف فنزل مضايق جدا انو مد ايده عل ساره وزعلها بالشكل ده لكن كل ما يفتكر منظرها وهى جايه مع محمد وبيضحكو ولما غمزلها النار تقيد جواه من تانى ويبقى عايز يطلع يكمل عليها تانى...وراح تانى يقف مع الناس اللى كان معاهم والحفله شغاله وكله مبسوط لكن هو ماكنش مبسوط خالص وخلصت الليله والناس روحت وطلعو عيلة ابراهيم الشقه وهما على السلم بيفتكرو مع بعض الحفله كانت دمها خفيف اد ايه.
ابراهيم بضحك:لا وشوفتى يابت ياميرنا البت مها بنت خالتك لما كانت بترقص على اغنية اللى منى مزعلنى كانت مسخره ههههههههههههههههههه.
ميرنا:لا يابابا احلى حاجه لما صنية الشربات وقعت على خالتو هههههههههههههههههههههههه.
ميرفت:ههههههههه بس يابت عيب دى خالتك برده.
ميرنا:الله!!اومال فين ساره؟؟!!
وهنا وصلو قدام الشقه...ويوسف بيفتح الباب بالمفتاح.
ابراهيم بخضه:اه صحيح هى فين؟؟
يوسف ببرود:ايه ياجماعه متقلقوش..هى جوا.
ابراهيم باستغراب:جوا!!جوا ازاى يعنى؟؟هى مش المفروض كانت معانا تحت...وبعدين مين اللى قفل الباب بالمفتاح؟؟
يوسف فتح ودخل ومردش عليه.
ابراهيم:استنى هنا انا مش بكلمك..انت زعلتها تانى؟؟
يوسف بضيق ممزوج ببرود:بابا انا تعبان وعايز انام ومش فاضى للمنقاشات عن اذنكو انا داخل انام.
ابراهيم:ايه هو ده!!استنى ياولد.
ميرفت:فى ايه ياابراهيم ماتدخل تسالها بدل م انت عمال تحقق معاه كده.
ابراهيم بغضب:ماشى ياميرفت.
ودخل ابراهيم ل ساره لقاها واقفه فى البلكونه وسرحانه.
ابراهيم:ايه يا ساره...طلعتى ليه ياحبيبتى؟؟
ساره:لا ابدا ياعمو مش عشان حاجه بس صدعت من الدى دجاى فقلت اطلع.
ابراهيم:متاكده ياحبيبتى؟؟
ساره بابتسامه:اه طبعا ياعمو.
ابراهيم:ماشى ياحبيبتى تصبحى على خير.
ساره:وانت من اهله.
وخرج ابراهيم وبعد شويه الهدؤ عم على البيت كله كده بيعلن ان كلهم نامو..لكن ساره ساره ماكنتش نايمه قامت اتسحبت من حمب ميرنا وخرجت من الاوضه وراحت لعند اوضة يوسف..خبطت مرتين....
يوسف كان قاعد على السرير وساند ضهره على المخده وماسك الاب توب بيعمل شغل عليه..سمع صوت الباب بيخبط استغرب شويه وقال:ادخل.
فتحت ساره الباب ببطء ودخلت وهى باصه ف الارض ووقفت قدامه.....يصلها يوسف ومستنهيها تتكلم وساد الصمت قليلا ورفعت ساره وشها وبصتله وقالتله.
ساره:انا اسفه.
يوسف بنبره قويه:وانا مش قابل اسفك.
ساره بصتله ورفعت حواجبها وهى مستغربه ماكنتش متوقعه منه مش قابل اعتذارك دى.
يوسف:ولو عايزانى اقبل اسفك قوليلى ايه علقتك بيه بالضبط.
ساره:تانى...تانى هتقولى علاقه..والله مافى اي حاجه بينى وبينه.
يوسف بنرفذه وغضب:كدابه...انا شوفتك بعينى محدش قالى وحذرتك اكتر من مره ماتكليميهوش ومع ذلك بتكلميه برده..والله اعلم ايه تانى ممكن يكون حصل.
ساره بدموع:هى وصلت ل كده بتتهمنى اتهام زى ده.
ونزلت دموعها...ومسحتها تانى وقالتله بتماسك.
ساره:هيحصل ايه يعنى يا استاذ وانا طول النهار والليل قاعده معاكو هاه..فين وامتى؟؟
يوسف ساب الاب توب وقام وقف قصادها وقالها.
يوسف برجاء:طيب ريحينى وقوليلى ايه اللى ممكن يكون بينكو بتكلميه ليه طيب؟؟
ساره بعياط وتعثر:عشان هو اللى ساعدنى ابقى كده..هة اللى خلانى اتغير وابقى كده عشان اعجبك..عرفت بكلمه ليه.
يوسف بصلها شويه وهى بتعيط وبتمسح دموعها بكومها زى الاطفال وبتشهق زييهم فابتسم وخدها فى حضنه وقالها.
يوسف:كان ممكن تقوليلى على فكره..انا مش غبى.
ساره ببكاء:اقولك ايه بس وانت مغرور عشان ربنا كرمك بشوية جمال وكنت عايز واحده جميله زيك وانا وقتها كنت وحشه.
يوسف بابتسامه مكر:بس دلوقتى بقيتى موزه.
ساره ضربته فى كتفه ضربه خفيفه.
يوسف بجديه:طيب انا مش عايز كلام معاه تانى وعلى الله اشوفك تسلمى عليه بس.
ساره:حاضر.
يوسف:ويلا روحى نامى بقى.
وسابها ورجع مكانه تانى على السرير....ساره واقفه مستغربه منه وفى بالها:والله مجنون!!!!
وطلعت من اوضته ورجعت من حيث اتت تانى.
......................................................................................................................................................................
تانى يوم ابراهيم وميرفت وميرنا نزلو يشترو شوية حاجات تخص ميرنا.
صحى يوسف من النوم وخرج من اوضته لقى ساره بتنضف الليفنج.
يوسف:صباح الخير.
ساره بابتسامه:صباح النور.
يوسف:هو البيت ساكت كده ليه؟؟
ساره:اصل عمو وطنط وميرنا نزلو يشترو شوية حاجات وقالو هيعدو على خالتك يتغدو معاها وبعدين هتوديهم عند الست اللى بتفصل الفستان لميرنا عشان خلص خلاص وقالو ان هما هيتاخرو يعنى.
يوسف بمكر:يعنى انا وانتى هنا لوحدنا؟؟
ساره بكسوف:اه.
يوسف:طب مدام كده بقى انا مش رايح الشركه النهارده وهقعد معاكى.
ساره بخوف:تقعد معايا ازاى يعنى؟؟!!
يوسف:متخافيش مش هعضك قصدى يعنى نقعد نتكلم اعتبريها قعدة تعارف ياستى.
ساره ابتست وعجبتها الفكره.
يوسف بجديه:وبعدين انا مش ممكن اسيبك فى البيت ده كله لوحدك.
ساره:هتخطف يعنى م احنا بنقفل الباب الرئيسى والباب بتاع البيت كله كمان فين بقى الخطر.
يوسف بنرفذه:انتى تسمعى كلامى وخلاص لازم تتعودى على كده.
ساره:حاضر.
يوسف بابتسامه:طيب ادخلى اعملى فطار وكوبايتين نيسكافيه على بال ما ادخل اخد دوش واجيلك.
ساره:ماشى.
................................................................................................................................................................
عند ميرنا....هما قاعدين عند خالتها عزه بيتغدو وخالتها متعوده على التذمر والناس اساسا مابتحبش مشركتها فى اى حاجه.
عزه:وانتى بقى يا مرمر هتروحى تعيشى مع ماذن فى بيته ولا هيخدلك بيت لوحدك؟؟
ميرنا بضيق:عادى ياخالتو انا مايهمنيش اوى موضوع السكن ده وبعدين بيتو حلو مش وحش.
عزه:ازاى يعنى ياحبيبتى مايمكيش موضوع السكن متنسيش ان له اخوات وليهم فى البيت ده يعنى انتى هتبقى فيه ضيفه لكن لو خدلك بيت لوحدك هيبقى بيتك انتى وكل الناس هتبقى ضيوف عندك.
ابراهيم:يا عزه احنا مايهمناش كل الكلام ده وبعدين بنتى فلوسها تساوى فلوس ماذن ويمكن اكتر كمان ولا انتى ناسيا احنا مين على اخر الزمن عيلة سليم العسلانى هتتكلم على الفلوس.
عزه بحرج:ربنا يزيدكو يارب انا مش قصدى والله انا قصدى راحتها يعنى تشيل همها وهم جوزها بدل ما هتشيل همها وهم جوزها هم اخوات جوزها.
ابراهيم:يسلام طب وماله هى مساعده الناس رمت ولا ايه؟؟
ميرفت تدخلت عشان تخفف من حدة الوضع.
ميرفت:ايه ياابراهيم عزه قلبها على ميرنا..ولا انتى زعلتى يا ميرنا؟؟
ميرنا بابتسامه:لا ابدا.
ميرفت:وبعدين ياعزه اخوه الضغير بس هو اللى عايش معاه اخته التانيه متجوزه وعايشه فى مكان تانى.
عزه:اااه..عموما موفقا ياحبيبتى.
ميرنا:شكرا يا خالتو.
ميرفت:هو احنا هنروح امتى الاتيليه ياعزه؟؟
عزه:لما مها تيجى من كليتها هى مش هتتاخر متقلقوش.
........................................................................................................
عند يوسف وساره...من اول الصبح لحد المغرب وهما قاعدبن فى البلكونه بيرغو ويوسف وهو بيتكلم بص لساره لقاها بتبصله جامد وبتركيز.
يوسف:بتبصيلى كده ليه؟؟
ساره:اصلك النهارده مختلف اوى.
يوسف:مختلف ازاى يعنى؟؟!!
ساره:يعنى..مبتزعقليش زى ما تعودت منك وكده يعنى مش قاسى زى مابشوفك ديما.
يوسف:هههههههههههههه كمان خلتينى قاسى.
ساره بلوم:ده اللى بشوفو منك.
يوسف:يااااااه ده انتى شايله منى كتير بقى.
ساره:يوسف ممكن اسالك سؤال؟؟
يوسف:اسالى.
ساره:هو انت ليه ماحبتنيش قبل ما اغير شكلى ليه بس لما اتغيرت حبتنى؟؟
يوسف باعجاب:مممم لا برافو عليكى..سؤال زكى وهاجوبك عليه..بوصى ياساره انا منكرش انى كنت مبتقبلقيش قبل ماتتغيرى ويمكن اكون سلبى لانى حبيتك بعد ما تغيرتى ويمكن كمان الناس تلومك انك حبتينى لما يعرفو انى حبيتك لما اتغيرتى لكن انا مايهمنيش الماضى انا اللى يهمنى الحاضر والمستقبل الوقت بيمر ومبيستناش حد بينا منغيرنا بيمشى وبياخد كل حاجه معاه سواء حلوه او مره بياخد ضحكنا وحزننا وكاننا مبنعيش غير الحاضر ولو دورتى على احساسك اللى عدا فى السنين اللى فاتت دى هتلاقيه معدوم وكانك معشتيش اصلا هيبقى مجرد حنين.
ساره متنحه وبصاله بس.
يوسف:فى ايه مالك؟؟
ساره:اصلى مش فاهمه اى حاجه.
يوسف:ههههههههههه مش مهم تفهمى المهم انا عايزك تعرفى ان انا بحبك..استوعبى الكلمه دى كويس اوى ياساره الكلمه دى بتحمل كل مشاعرى اللى بكنها ليكى من جوايا وكمان عايزك تعرفى انى لما بقسى عليكى زى مابتقولى وساعات بمد ايدى عليكى ف ده حبى ليكى بيطلع على هيئة التصرفات دى سمينى بقى مجنون عبيط متخلف همشى برده ورا احساسى وهعمل فيكى اى حاجه تعجبنى سواء حب او قسوه اوعى تشكى للحظه فى حبى ليكى.
ساره بتسمع كل حرف قاله وهى مستغربه وفى بالها:معقول ده يوسف؟؟من امتى بيتكلم كده؟؟لالا مش مصدقه!!
وفاقت على صوت يوسف.
يوسف:وانتى بقى..بتحبنى ولالا؟؟
ساره بكسوف:انت شايف ايه؟؟
يوسف:مش عارف؟؟او بمعنى اوضح بستعبط..عايز اسمعها منك.
ساره:لالا مش هقدر اتكسف.
يوسف:لا والله!!ما انتى امبارح وانا بضربك قولتيها فاكره. وقلدها وهى بتتكلم وقال:انا بحبك انت يايوسف انت عارف صح مش انت عارف ان انا بحبك.
ساره خدودها احمرت وقالتله.
ساره:اسكت بقى بطل تكسفنى.
يوسف:يعنى هو انا لازم اضربك عشان تسمعينى اللى انا عايزه...طب والله ياساره لو مانطقتى حالا انتى حره فى اللى هيحصلك.
ساره:هتعمل ايه يعنى هتتضربنى تانى.
يوسف:لا ياحبيبتى خااالص..انا هدفعك غرامه بس.
ساره:بجد..طيب ايه هى الغرامه دى.
يوسف بابتسامه مكر:بوسه ياعمرى.
ساره:لالالالا خلاص بحبك بحبك.
يوسف:ههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههه يعنى هى الكلمه عندك احسن من البوسه.
ساره بكسوف:لا بس عيب عيب اوى كمان انت بتقول ايه اساسا عيب ميصحش.
يوسف:ايه ايه خلاص اهدى انا كنت بهزر معاكى...تعرفى نفسى فى ايه دلوقتى؟؟
ساره:نفسك فى ايه؟؟
يوسف:نفسى ارقص معاكى..استنى.
قام يوسف وشدها ودخلها فى الليفنج ودخل اوضته وجاب الاب توب بتاعه وشغل اغنية وحشتنينى ل عمرو دياب وبداءو يرقصو.
عيونك شايفها وحاسس ان انا عارفها سبينى برحتى
اوصفها مكسوفة ليه
كأنك معايا بقالك عمر ويايا بنفس الصورة جوايا
من قد ايه
سنين شيفك فأحلامى بنادى عليكى ضمينى
ليالى كنت مش عايش
ومستنيكى تحينى
وحشتينى وحشتينى
سنين بعدك على عينى ليالى كنت مش عايش
ومستنيكى تحينى
يا اجمل هديه بعتها القدر ليا
يا قمر فعز لياليا اوصفلك ايه
والله والدنيا بقت فعنيا حاجة تانية هواكى قبلته
وفى ثانية جريت عليه
بحبك هقولها
ياريت قبل ما اكملها
تعالى فحضنى ونقولها
ايه حكيتك ايه
اليوم التالى:زفاف ميرن
#الفصل_١٤
#الحلقه_الرابعه_عشر:
اليوم التالى:يوم زفاف ميرنا.
طبعا البيت كله فى حالة طوارئ والكوافيره جت من الصبح بتعمل مسكات وحاجات كتير ل ميرنا.
اما ماذن راح مع يوسف كوافير رجالى وهيجهزو هما الاتنين من هناك.
اما محمدجهز فى البيت عادى وعلى الساعه 8 راح لاخته دينا عشان يجيبها معاه هى جوزها.
اما عند ميرنا خلصوها خالص وكانت حلوه اوى فى الفستان الطرحه كانت خطيره وميرفت كانت بتتحايل عليها متلبسش الحجاب فى الفرح لكن ميرنا رفضت رفض قاطع.
اما بقى عزيزتنا ساره كانت لابسا فستان دهبى فوق الركبه بحاجه بسيطه بحماله واحده وضيق وبيلمع وشعرها عملاه ديل حصان وكان ميكس هايل شعرها مع عيونها مع الفستان كانت ساحره بمعنى الكلمه..وجهزو كلهم وجه يوسف وماذن ومحمد وكلهم تحت مستنين العروسه..وهاهى اخيرا ظهرت ميرنا امام ماذن ابتسم ماذن لجمالها بالفستان وزاد اعجابه بيها اكتر.
اما يوسف لما شاف ساره بالفستان القصير العريان اتضايق ان كل الناس اللى هتبقى موجوده هتتفرج عليها وهى بالمنظر ده .
اما عن محمد ف هو فى حاله لا يرسى عليها متنبل وسرحان من وقت ما شاف ساره.
ميرنا قربت عليهم وهى مكسوفه وباصه للارض..ماذن ابتسملها وسلم عليها وفتحلها باب العربيه وقعدو جمب بعض ورا ويوسف هو اللى بيقود العربيه وساره معاهم برده بس قدام جمب يوسف وابراهيم وميرفت فى عربيتهم الخاصه ودينا وجوز دينا مع محمد فى عربيته.
وصلو القاعه المجهزه للفرح فى اكبر فنادق البلد ةتم عقد القران وبداء ماذن وميرنا فى الرقصه الاولى وطول الرقصه وميرنا باصه للارض ومكسوفه تحط عيونها فى عين ماذن.
ماذن:هتفضلى باصه للارض كده كتير؟؟
ميرنا بكسوف:عادى يعنى.
ماذن:هو ايه اللى عادى؟؟بوصيلى.
ميرنا باصتله.
ماذن:ماشاء الله..عنيكى جميله اوى.
ميرنا اتكسفت خالص ومردتش.
ماذن:تعرفى ياميرنا انا حبيتك من يوم ما شفتك فى الشركه عند يوسف..ومن يومها وانا بفكر فيكى ولحد ماشوفتك تانى مره..لما هزئتى محمد اخويا فى المطعم زاد تفكيرى فيكى ومارتحتش غير دلوقتى لما بقيتى مراتى وبين ايديا..بس ياترى بقى انتى كمان بتحبينى ولا لا؟؟
ميرنا بكسوف:على فكره انت وترتنى اوى.
ماذن:ههههههه ووترك ليه ياحبيبتى ريلاكس..انا جوزك دلوقتى.
ميرنا:اهى جوزك دى بقى وترتنى اكتر.
ماذ بضحك:هههههههه طيب خلاص مش هوترك...المهم تحبى نروح نقضى شهر العسل فين؟؟
ميرنا:يااااه شهر!!
ماذن:لا مش شهر طبعا يعنى قولى 10,15 يوم كده.
ميرنا:ايه راءيك فى السخنه.
ماذن:جميله...ماشى السخنه.
وخلصت الرقصه وقطعو التورته وبداءو الناس ترقص بقى...محمد راح يطلب ساره للرقص ساره ارتبكت وبصت ل يوسف كان قاعد جمبها لقيته بيبصلها جامد فرفضت..محمد رجع الترابيزه بتاعته تانى وهو زعلان.
يوسف:شطوره ياحبيبتى بتسمعى الكلام.
ساره:مهو عشانك.
يوسف بثقه وغرور:طب منا عارف انتى تقدرى تكسرى كلامى اساسا....قدامى يلا عشان نرقص.
ساره:بجد هنرقص؟؟!!
يوسف:انتى لسا هتندهشى يلا قومى قدامى.
ساره بفرحه:حاضر.
وقامو راقصو...واثناء الرقصه.
يوسف بضجر:ينفع اللى انتى لبسا ده؟؟
ساره:ماله؟؟
يوسف:ماله يعنى ايه مش شايفه عيون الناس راشقا فيكى ازاى اللى يسوا واللى مايسواش بيتفرج عليكى.
ساره:يايوسف النهارده فرح ميرنا انا مش بلبس كده كل يوم يعنى.
يوسف:ساره..انا مش سهل على فكره عشان تضحكى عليا بكلمتين خديها قاعده كده لانك مهما اتكلمتى انا هعرف اذا كنتى بتقولى الحقيقه ولا الكذب.
ساره:انا عمرى ما كذبت عليك ابدا يايوسف.
يوسف:ممممم واضح..بوصى قفلى بقا على اللى فات عشان متعصبش واياكى تلبسى الكلام الفارغ ده تانى عشان منكدش عليكى.
ساره:حاضر.........يوسف انت بتحبنى؟؟
يوسف:لا.
ساره:يوووسف.
يوسف:عايزانى اقولك؟؟يعنى بعد الكلام اللى قولتهولك والضرب اللى ضربتهولك لسا مش عارفه؟؟
ساره بخضه:يانهار اسود وانا لما احب اتاكد اذا كنت بتحبنى ولا لا استناك لما تيجى تضربنى؟؟
يوسف بضحك:ههههههههههههههههه عارفه ياساره فى ستات بتتكيف اوى لما جوزها او حبيبها يمد ايدو عليها.
ساره:لا بس ده مش اسلوب...طيب بوص سيبك من موضوع الضرب واضح انه هوايتك.
يوسف ضحك بشده:ههههههههههههههههههه كمان خليتى الضرب عندى هوايا هههههههههه.
ساره:م انت مش بتتفاهم غير بالضرب.
يوسف:ماشى ياساره هاه في حاجه تانيا حبا تضيفيها لشخصيتى.
ساره:ممممممممم لما يبقى فيه هبقى اقولك.
يوسف:ماشى ياستى.
بيعدا ببقى عن يوسف وساره...كان كل الشباب اللى فى الفرح عنيهم على ساره وكله لا حظها لدرجة ان فى واحد راح يطلبها من ابراهيم.
الشاب:ازيك ا استاذ ابراهيم.
ابراهيم:اهلا يابنى انا الحمد لله كويس انت مين بقى؟؟
الشاب:انا ماهر صالح الكاتب.
ابراهيم بترحابب:اهلا ياماهر تشرفنا غنى عن التعريف طبعا مش والدك يبقى صاحب مصانع الحديد برده؟؟
ماهر بابتسامه:بضبط كده.
ابراهيم:اتفضل يابنى اقعد.
وقعد ماهر.
ماهر:انا عارف ان الوقت والمكان مش مناسب بس بصراحه مقدرتش ماقولش لحضرتك.
ابراهيم:خير يابنى؟؟
ماهر:انا بطلب ايد الانسه ساره بنت اخو حضرتك.
ابراهيم:والله يابنى كان نفسى اقولك اه لكن ساره مخطوبه.
ماهر بصدمه:مخطوبه؟؟مخطوبه لمين؟؟
ابراهيم:ل ابنى..ل ابنى يوسف.
هى طبعا ساره لسا متخطبتش ل يوسف بس هو قاله كده وخلاص.
ماهر بحزن:طب عن اذنك.
ابراهيم:اتفضل.
وقام ماهر بخيبة امل وهو بيحسد يوسف على ساره.
وهنا يوسف وساره رجعو التربيزه تانى وشافو شاب كان بيكلم ابراهيم وقام وهو زعلان.
ساره:مين ده ياعمو وماله زعلان اوى كده!!
يوسف:ده اسمه ماهر الكاتب احنا بنتعامل معاهم فى الشغل مع شركتهم..بس هو كان عايز ايه؟؟
ابراهيم بضحك:هههههههههههه ده ههههههههه ده هههههههههههههههه.
يوسف بنفاذ صبر:فى ايه يابابا متقول.
ابراهيم:ده ههههههههه كان ههههههههه ده كان عايز يخطب ساره.
ساره:انا!!
يوسف بغضب:يخطب مين؟؟وانت ازاى تسمحلو يتكلم فى موضوع زى ده؟؟!!
ابراهيم:مايتكلم براحتو يابنى..مهى ساره كده كده هتتخطب وهتتجوز كمان.
يوسف بتعثر وضجر:م م ما لسا بدرى.
ابراهيم بخبث:بدرى من عمرك ياخويا.
يوسف بص لساره بغضب وقالها:وانتى ايه راءي حضرتك؟؟
ساره فكرت فى ثوانى وحبت تغيظه وقالتله:معرفش يمكن لما نتعرف يطلع كويس.
يوسف:لا والله..يعنى موافقه من المبدئ...طب تمام.
وقعد طول الفرح ميكلمهاش ومبيبصش حتى عليها وهى ندمت انها هزرت معاه يوسف مش بتاع هزار.
وخاص الفرح وكله روح.
اما عن ماذن وميرنا فدخله السويت اللى حجزو ماذن فى الفندق.
ماذن بابتسامه:مبروك يا..مبروك يامراتى.
ميرنا بكسوف:الله يبارك فيك.
ماذن:ميرنا انتى هتفضلى مكسوفه منى كده بوصيلى عشان خاطرى.
ميرنا بصتله بخجل.
ماذن:هسالك سؤال..انتى بتحبينى؟؟وردى عليا بصراحه.
ميرنا:جايز موصلتش لدرجة انى احبك لكن مرتحالك لا حظ انك اتجوزتنى بسرعه اوى.
ماذن بابتسامه:ماشى ياستى..ادخلى انتى غيرى هدومك وانا كمان هغير وهتوضى عشان نصلى سوا ماشى.
ميرنا:ماشى.
وقضو ليلتهم وكانت سعيده جدا الحمدلله.
.......................................................................................................................................................
اما عيلة ال سليم...روحو البييت واتعشو ولكن لسا برده يوسف متغير مع ساره...وشويه وكلهم دخلو ينامو وساره فكرت الصبح هتروح تقول ل يوسف انها كانت بتهزر لما اتكلمت على ماهر.
...................................................................................................
تانى يوم صحيت ساره واول حاجه فكرت تعملها تروح تصالح يوسف وتقوله ماكنش قصدها حاجه بالكلام اللى قالته ده..وقامت وراحتله الاوضه وخبطت مره اتنين تلاته مردش...ففتحت الباب ببطء ولكنها لما بصت جوا الاوضه مالقيتش يوسف..فاستغربت لان ده يوم جمعه ويوسف مش بيروح الشركه ولا بيروح اى مكان تانى فراحت سالت ابراهيم.
ساره:عمو هو فين يوسف هو مش النهارده اجازته برده؟؟
ابراهيم:ايوه ياحبيبتى اجازه..بس يوسف سافر.
ساره بصدمه:سافر..سافر ازاى..وسافر ليه؟؟
ابراهيم:سافر الغردقه..راح يتابع تشطيبات القريه بتعتنا الجديده مهى قربت تخلص.
ساره:طيب سافر امتى؟؟
ابراهيم:هو مشى الساعه 5 الصبح.
ساره بحزن:ماشى ياعمو.
ورجعت ساره الاوضه تانى تانى وفضلت تعيط..كان نفسها تودعه قبل ما يسافر وزعلانه انو متضايق منها لدرجة انو مكنش عايز يشوفها قبل ما يسافر.
وهنا رن موبايلها وكان يوسف..فردت بلهفه.
ساره:الوو.
يوسف:صباح الخير يا ساره.
ساره ببكاء:ليه كده؟؟ليه مشيت قبل ما اشوفك؟؟
يوسف بتاثر:انتى بتعيطى ياحبيبتى؟؟انا اسف بس مرضيتش اصحيكى.
ساره ببكاء اكتر:يوسف انا اسفه والله ماكنش قصدى الكلام اللى قولته امبارح فى الفرح ده انا كنت عايزه اغيظك زى م انت بتغيظنى ديما.
يوسف بضحك:هههههههههههه تغظينى ههههههه..طيب منا عارف انك كنتى عايزه تغيظينى عشان كده انا عاقبتك وماكنتش بكلمك عشان تحرمى تعملى كده تانى بس انا مش زعلان منك.
ساره:يوسف طيب انا غلطت فى ايه؟؟ايه الغلط اللى عملته عشان متخلنيش اشوفك قبل ما تمشى؟؟
يوسف بحنان:حبيبتى انتى مغلطتيش فى حاجه وانا مش زعلان منك..وبعدين انتى الصبح كنتى نايمه دخللتلك لقيتك مستغرقه فمقدرتش اصحيكى.
ساره ببعض الهدؤ:هترجع امتى؟؟
يوسف:بعد اسبوعين انشاء الله.
ساره:اسبوعين يايوسف لا تعالى بدرى عن كده.
يوسف:ماينفعش ياساره الشغل اللى بيبقى فى الاخر ده اهم من اللى فات كله وبعدين عشان اوحشك.
ساره ببكاء:انتى واحشنى على طول يايوسف.
يوسف بضجر:ياربى...ساره ابوس رجلك نفسى تكلمينى مره واحده منغير متعيطى مافيش موقف بينا حصل الا لما تختمى بالعياط.
ساره:حاضر خلاص اهو مش هعيط.
يوسف:شطوووره..بوصى بقى انا عينتك لمدة اسبوع مكانى فى الشركه هتبداى من بكره الدوام وسمر هتساعدك عشان ماينفعش الشركه تبقى منغير مدير لمدة اسبوعين.
ساره:لالالا مش هاينفع انا مش بفهم زيك فى الشغل.
يوسف:متخافيش قولتلك سمر هتساعدك وبعدين انتى مش هتعملى حاجات كتير انتى هتنظمى الاحوال فى الشركه عشان متبقاش فوضى يعنى بمعنى اوضح انتى هتديرى الموظفين فى الشركه مش هتديرى الاعمال.
ساره بتردد:يوسف انا مش خبره زيك مش هعرف اتعامل.
يوسف:انا مش بثق دلوقتى غير فيكى انا فى الاول لما كان بيبقى عندى سفر للشغل كان بابا بينزل الشركه المده اللى بغيبها لكن بابا كبر دلوقتى ماينفعش ينزل.
ساره:خلاص يايوسف بس خليك فاكر ان انت اللى طلبت كده عشان متجيش تلومنى على حاجه غلط ممكن تحصل فى الشغل.
يوسف:ههههههههههههههه لالا انا مش قلقان خالص انا عارف انك هتقدرى تمشيها كويس الاسبوعين دول ومتخافيش لو عوزتى اى حاجه كلمينى انا هقولك تتصرفى ازاى.
ساره:ماشى.
وقفلت ساره مع يوسف وبداءت اليوم مع ميرفت وابراهيم بمللمنغير ميرنا ويوسف حست انها وحيده.
........................................................................................................................................................
اما عن ميرنا وماذن.
ميرنا صحيت من النوم لقيت ماذن بيبصلها ومبتسم.
ماذن:صباح الخير ياحبيبتى.
ميرنا بابتسامه:صباح النور..انت صاحى من بدرى؟؟
ماذن:مممم يعنى من ربع ساعه كده...بس ايه القمر ده حتى وانتى صاحيه من النوم قمر لا مقدرش على كده.
ميرنا بكسوف:هو انت لازم تكسفنى على طول كده وخلاص.
ماذن:واكسفك ليه ياحبيبتى انتى مراتى وبعدين بقى انا كنت حارم نفسى منك ومن الكلام معاكى ايام الخطوبه عشان ربنا يبركلنا فى حياتنا ودلوقتى بقا اتجوزنا سيبنى بقا اطلع اللى جوايا.
ميرنا ضحكة بشده من كلامه:ههههههههههههههههههههههه ماشى طلعه ههههههههههههه...بس استنى تعالى هنا.
ماذن قرب عليها وقالها:بس كده جيت اهو ياقلبى عايزه ايه؟؟
ميرنا ضربته فى صدره ضربه خفيفه.
ماذن بتعب مصتنع:اااااااه هتموتينى يامفتريه انا عمرى قصير معاكى يا ميرنا اه ياماما تعالى شوفى المتوحشه اللى هتفترس ابنك دى.
ميرنا:لا ياشيخ!!!ههههه ماشى بس متتهربش من سؤالى برده.
ماذن:اسالى ياحبيبتى اللى انتى عايزاه.
ميرنا:انت بتقولى ايام الخطوبه..ده عند مين ده انشاء الله..ده هما كانو 3اسابيع.
ماذن:وحياتك انا كنت عايز اتجوزك من يوم ماجيت اطلبك من عمى.
ميرنا:انت مجنون.
ماذن:عشان حبيت واحده مجنونه زييك.
ميرنا بزعل مصتنع:انا مجنونه طيب ماشى ابعد عنى بقى انت وحش.
ماذن:طيب خلاص متزعليش..تعالى اقولك حاجه بقى.
ميرنا:لا احنا متخاصمين.
ماذن:تعالى هقولك.
ميرنا:لا.
ماذن:لا مهو انا لازم اقولك بقى تعالى وبعد كده هصالحك.
ميرنا قامت تجرى من على السرير.
ميرنا:ابقا شوف بقى مين اللى هيصالحك.
ماذن:انتى بتغظينى ياميرنا طيب انتى حره بقا.
وقام جرى وراها.....
...................................................................................................................................................
اما عند ساره فهى قاعده فى الاوضه حزينه طبعا ووحيده...وهنا رن موبايلها وكان محمد.
ساره فىبالها:ارد عليه ةلا مردش؟؟يوسف قالى متكليميهوش وانا مقدرش اكسر كلمته..ماينفعش اخونه فى غيابه..بس محمد طيب و اكيد ميقصدش حاجه من اللى يوسف بيفكر فيها.
وهنا فصل الاتصال..ورن تانى.
ساره:انا هرد اشوفه عايز ايه وهقفل تانى على طول.
ساره:الو............